Προσφορά!
197rakkas

Γιώργος Ρακκάς, Οικόπεδο και αποικία

€15,00 €9,50

Τίτλος: Οικόπεδο και Αποικία. Η Ελλάδα στο τέλος της μεταπολίτευσης

Συγγραφέας: Γιώργος Ρακκάς

Σελίδες: 288

Σειρά: Αντιπαραθέσεις #

Χρονολογία Έκδοσης: Μάιος 2014

Περιεχόμενα:

Πρόλογος του Γιώργου Καραμπελιά 
Ευχαριστίες
– Προς έναν πολυπολικό κόσμο
Το φθινόπωρο της αμερικανικής ηγεμονίας
Αμερικανική αναδίπλωση
Χάος και ανταγωνισμοί
Η Λατινική Αμερική σε κρίσιμη καμπή
– Μια γερμανική Ευρώπη;
Γερμανική ενοποίηση – Ευρωπαϊκή ενοποίηση 
Η “συσσώρευση” της νέας γερμανικής ηγεμονίας 
Επέκταση προς τα Βαλκάνια και την Κεντρ. Ευρώπη
Η γερμανοτουρκική συνεργασία
Κ. Ευρώπη: συνέχεια στην εξασφάλιση ξωτικού χώρου
Η ολοκλήρωση του κύκλου: Μια γερμανική Ευρώπη; 
Ένα νέο “γερμανικό μοντέλο”; Όψεις ενσωμάτωσης
Γενικευμένη συντηρητικοποίηση
Αυτοκρατορική ομοφωνία
Η άνοδος της Κίνας και η γερμανική ακαμψία
Αντισυσπειρώσεις 
– Τουρκία: Άνοδος και κρίση του νεοθωμανισμού
Άνοδος του νεοθωμανισμού
Ο νεοθωμανισμός στα Βαλκάνια
Σύννεφα και κρίση
Συρία: Κορύφωση και αποτυχία 
Το κίνημα της πλατείας Ταξίμ
Πολιτικές αδυναμίες και αδιέξοδα
Τα ζητήματα από ιστορική προοπτική
– Η Ελλάδα ως Αποικία Χρέους
Από χώρα σε “χώρος” 
Το γερμανικό ντικτάτ στην Ελλάδα
Η απομύζηση ανθρώπινου δυναμικού
Η διείσδυση στην τοπική αυτοδιοίκηση
Η Ελλάδα ως Ιφιγένεια
Η νεοθωμανική οικονομική και πολιτική διείσδυση
Χαρακτήρας ελληνοτουρκικών οικονομικών σχέσεων
Αμερική – Ρωσία και λοιπές δυνάμεις
Η άρνηση της πραγματικότητας
Η κοινωνική φυσιογνωμία της χώρας απειλείται
Ο ψευδεπίγραφος ελληνικός εκσυγχρονισμός
Η κοινωνική δομή της ύστερης μεταπολίτευσης
Άνοδος και κρίση των στρωμάτων της διανόησης
Κρίση των αντιστασιακών αντανακλαστικών
– Αναζητώντας ένα εναλλακτικό μοντέλο
Ο “εκσυγχρονισμός της παράδοσης”
Η οικολογική κρίση και “το μικρό είναι όμορφο”
Το κοινό αδιέξοδο κρατισμού και ελεύθερης αγοράς
Οι νέες μορφές διαδικτυακού κοινοτισμού
Η υβριδοποίηση των εναλλακτικών προταγμάτων;
– Αντί επιλόγου 
Συνοπτική βιβλιογραφία

Περιγραφή Προϊόντος

Η τομή που συντελείται κατά την ύστερη μεταπολίτευση έχει να κάνει με την ολοκλήρωση της παρασιτοποίησης της χώρας μέσα από την ενσωμάτωση (και) των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων. Η (πλασματική) ευημερία του εκσυγχρονισμού, που συντελέστηκε με δανεικά, και πάνω στην φθηνή εργασία των ξένων εργατών υπήρξε το επιστέγασμα αυτού του κύκλου αλλοτρίωσης.


Σήμερα αυτός ο κύκλος κλείνει με πάταγο και με λυγμούς. Αφού αλλοτριώθηκαν, και λησμόνησαν έστω και προσωρινά, την μεγάλη αντιστασιακή τους κληρονομιά τα λαϊκά στρώματα, σπρώχνονται τώρα προς τον Καιάδα.


Ήδη, η φυσιογνωμία αυτής της κοινωνίας έχει αλλάξει. Για πρώτη φορά μετά την κατοχή, ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός είναι περισσότερος από τους εργαζόμενους, πράγμα που σημαίνει ριζικές ανατροπές στην ταξική διάρθρωση της ελληνικής κοινωνίας. Και βέβαια, η ραγδαία αύξηση της εγκληματικότητας δεν αποτελεί μόνο “σύμπτωμα” της φτώχειας, όπως θέλει μια ρηχή κοινωνιολογία των επιφυλλίδων, αλλά αποτελεί στοιχείο που ήρθε για να μείνει, δεικνύοντας την ροπή της κοινωνίας προς την “λατινοαμερικανοποίηση”, αν όχι την “λιβανοποίησή” της.


Αυτή η σκοτεινή προοπτική, απειλεί να γίνει αδήριτη πραγματικότητα και να μεταβάλει την Ελλάδα σε μια αποικία χρέους: Όπου, θα κυβερνάται από ένα άτυπο γερμανό-τουρκικό condominium στα πρότυπα του νεότευκτου… Κοσόβου, ο εθνικός πλούτος θα λεηλατείται εν μέσω ενός σκηνικού επίτασης των κοινωνικών ανισοτήτων και έξαρσης ενός γενικευμένου πολέμου όλων εναντίον όλων, την ίδια στιγμή που θα επιτείνεται η φυγή των νέων γενεών, η δημογραφική κρίση και το μεταναστευτικό αδιέξοδο.


Αυτή είναι η εφιαλτική εκδοχή του 21ου αιώνα, την οποία μας προετοιμάζουν οι δυνάμεις της μεταμοντέρνας κατοχής και οι συνεργαζόμενες ελληνικές άρχουσες τάξεις: Είναι ένας νέος, μεταμοντέρνος πόλεμος εναντίον του ελληνικού λαού, και οι αντίπαλοί του δείχνουν να επιδιώκουν την… ολοκληρωτική του εξόντωση.


Αν μη τι άλλο, η ύβρις τους θέτει ένα αμείλικτο, επιτακτικό δίλημμα: Αντίσταση ή εξαφάνιση μέσα σ’ έναν ωκεανό βαρβαρότητας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)