Συγγραφέας: Φάνης Μιχαλόπουλος
Σελίδες: 167
Τιμή: 10,50€ 

Πρόλογος του συγγραφέα Φάνη Μιχαλόπουλου*

Μία ἀπὸ τὶς ἐκπληκτικότερες ἐποχὲς τῆςἑλληνικῆς ἐθνότητας ἀποτελεῖ κι ὁ δέκατοςὄγδοος αἰώνας, μαζὶ μὲ τὰ χρόνια, ποῦπροηγήθηκαν τῆς μεγάλης Ἐπαναστάσεως. Εἶναι ἡ περίοδο, ποὺ στὸν ἴσκιο τῆςἀνδρώνεται ὁ Νεώτερος Ἑλληνισμός, παίρνει συνείδηση τῆς ἀποστολῆς του κι ἀναφαίνεται στὸ στίβο τῆς δράσεως. Ἀπὸ τὴν κατώτατη βαθμίδα τῆς κοινωνικῆς καὶ πνευματικῆς ὑποστάσεως, ποὺβρισκόταν ξαφνικὰ κι ἀπροσδόκητα μέσα σ’ ἑκατὸ χρόνια ξεπετιέται γιομάτος δύναμη κι αὐτοπεποίθηση, ποὺ μόλις κατορθώνουμε νὰ παρακολουθήσουμε τὸ ραγδαῖο κι ἀλματικὸ τοῦ ἀνέβασμα. Μὰ γιὰ νὰ γίνει τὸ πραγματικῶςἀπίστευτο αὐτὸ θαῦμα, ὥστε ὁ νεοελληνικὸς κόσμος σὲ τόσο μικρὸ διάστημα νὰ κατορθώσει ὄχι μονάχα τὴν πνευματικὴ κι οἰκονομική του ἀναγέννηση, μὰκι αὐτὴ τὴν πολιτικὴ λευτεριά του νὰ κατακτήσει -πόσες δυνάμεις δὲν συνεργάστηκαν; Πόσες προσωπικότητες δὲν δούλεψαν; Πόσοι δὲνἀγωνίστηκαν; Πόσοι δὲν θυσιάστηκαν; Κι ὅμως ἡ Ἱστορία τῶν τελευταίων χρόνων τῆς τουρκοκρατίας, καθὼς κι ὁλόκληρος ὁ δέκατος ὄγδοος αἰώναςἀπὸ τὸν ὅποιον βγαίνουμε σὰν ἐθνότητα πολὺ λίγο καὶ πολὺ ἐπιπόλαια μελετήθηκαν: Νομίζουμε πῶς ἡ Ἐπανάσταση ἦταν μία μοιραία σύμπτωση, ἕνα γεγονὸς ἀνεξήγητο, ἕνα ἀκόμη δεῖγμα τῆς θείας Προνοίας στὸν ἐκλεκτὸ λαὸτῆς Ρωμιοσύνης. Ἀλλὰ ὁ ἱστορικός, ὁ κοινωνιολόγος, αὐτὸς ὃ προσεκτικὸς μελετητὴς τῆς περιόδου αὐτῆς, ὅταν ρίξει τὴ ματιὰ τὸν βαθύτερα θὰ δεῖ πῶςἀνάμεσα στὰ γεγονότα καὶ στ’ ἀποτελέσματα ὑπάρχει μία θαυμαστὴἀλληλουχία, μίαν ἀναπόδραστη ἀναγκαιότητα, ποὺ τὰ ξηγάει καὶ τὰπαρουσιάζει σὰ γεγονότα, ποῦ σύμφωνα μ’ ὁρισμένους νόμους ἔπρεπε νὰγίνουν. Τὰ γεγονότα αὐτὰ ἀποτελοῦν οἱ ἀγῶνες τοῦ συνόλου, καθὼς κι οἱἐξαίσιες προσπάθειες τῶν προσωπικοτήτων. Χωρὶς τὴν ἀνώτερη διάνοια, χωρὶς τὴν προοπτικὴ καὶ τὴ θεληματικότητα μίας μεγάλης προσωπικότητας, χωρὶς τὴν ἔξαρση καὶ τὸν ἐνθουσιασμό της, τὸ σύνολο μ’ ὅλη του τὴ δύναμη, δὲν θὰ μποροῦσε νὰ πραγματοποιήσει τὸ ὑπέροχο. Τὸ ὑπέροχο εἶναι γέννημα τὸν συνόλου καὶ μαζί της προσωπικότητας. Χωρὶς τὶς ἀνώτερες προσωπικότητες, ἢ ζωὴ θὰ καθυστεροῦσε πολύ. Αὐτὲς παίρνουν τὴνἀσχημάτιστη δυναμικότητα μίας ἐποχῆς, τὴ μορφοποιοῦν καὶ τὴν κατευθύνουν στὸ καλλίτερο κι ὠφελιμώτερο.

(συνέχεια…)